Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

ΤΕΛΟΣ

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Η τελευταία η στεναχώρια είναι τέλος
για ένα δάκρυ χωρίς νόημα, να προσδίδει
αμνηστία παρακμής, όταν φρενάρει
και να νιώθω να παγώνει από ευθύνη.

Σμήνος τύψεις, ενοχές κυνηγημένων
πλάνων, δέος οργίων να πλανιώνται
με οδύνη. Κάτι βλέπω μες στο πρόσωπο
ν' αλλάζει.
Τέλος είναι όταν χάνομαι σ' εκείνη.

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

ΔΡΟΜΟΣ

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009
Κυλάω στη μέση αυτού του δρόμου
του ολισθηρού
της στροφής
της καρμανιόλας
κι αν όλα φαντάζουν όμορφα
από το παράθυρο
από το ράδιο
από την ένταση
είναι γιατί οι κακές και οι καλές νύχτες
με συνοδεύουν σε δικά σου
σταυροδρόμια.