Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

Α Ν Ε Μ Η

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

foto: Κώστας Πλιάτσικας


Νιώθω το γέλιο σου

πάνω στο χώμα
της γλάστρας που ο ήλιος
τα άνθη μαραίνει
Στο γκρίζο καπνό
των τσιγάρων που σβήνω
στον οίνο που οσμεί
το μικρό μου σαλόνι
Στους τοίχους
που κάδρα δεν έχουν, απλώνει
διχάζει το νου μου,
τα πρέπει,
το εγώ μου
Πλανιέται στον ύπνο μου
αλείφει το ποιον μου
νοθεί κάθε σκέψη
χλευάζει το βιος μου
Πτυχή αλλοπρόσαλλη
κι άγρια ανέμη
Του χρόνου ο κοχλίας
σε φέρνει,
σε παίρνει.
Με διώκει ένα πάθος
αλόγιστο λάθος
ν' ασθμαίνεις κοντά μου
απομονωμένη.


28.02.09




Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

foto: Κώστας Πλιάτσικας


Το μέλλον που ρέει


στις φλέβες σου σκέφτομαι

και πια δε ματώνω

για όσα αισθάνομαι

Ακόμα κι αν κάπου

στα σπλάχνα σου κρύβομαι

Θα είναι συντρίμμια

, σε ακτές, που ξεβράζονται.

Ο ξένος που τώρα

στις λέξεις σου γεύομαι

μου γνέφει ένα βλέμμα

που περιορίζεται

το μέλλον που ρέει

στις φλέβες σου σκέφτομαι

παγώνω το χρόνο

μα εξανεμίζεσαι.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

ΜΝΗΜΗ

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

foto: Κώστας Πλιάτσικας



Θυμάμαι τη στιγμή που με πλησίασες.

Είναι η εικόνα που θα στοιχειώνει

νοσταλγικά και αιώνια τις μνήμες μου.

Δεν ήταν το προκλητικό σου φόρεμα

ούτε το κάθε αισθησιακό σου πλεονέκτημα

μα η ανερμήνευτη αντανάκλαση του κορμιού σου

πάνω στην καλογυαλισμένη μερσέντα του '67.

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

ΓΥΜΝΟΣ

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009
Τ' αποκαΐδια της φωτιάς

σβήναν αργά πάνω στην άμμο

κι εγώ, στεκόμουνα γυμνός

γύρω απ' τις στάχτες, να λιμνιάζω.

Ολάκερή μου η μοναξιά

σου υποτάσσει ευγνωμοσύνη

κι απ' την συνήθεια την παλιά

χιλιάδες μίλια αποκλίνει.

Απ' της καρδιάς το άλλο μισό

η ξεχασμένη καλοσύνη

πυράκτωσε όλο το βιος

κι όλα τα αδύνατα απαλύνει.

Λόγχη στο ψέμα σου τρυπώ

που γλίστρησε σε κατηφόρες

Ξαναγεννιέμαι, μα σιωπώ.

Νιώθω νεκρός αυτές τις ώρες.




Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009

ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΙΙ

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009


foto: Κώστας Πλιάτσικας


Στο πέλαγος ξανοίγοντας τη βάρκα μου


στην πρύμνη σε αναζητώ

και ανασαίνοντας

χωρίς ντροπή πια ούτε θυμό

κάτω από το ξέφωτο της σελήνης

φεύγω σαν ξένος.



ΚΡΗΤΗ ΙΟΥΝΙΟΣ 2005

Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009

Α Σ Τ Α Χ Τ Η

Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009
Και τώρα ψάχνω την αντίδραση
την βουκολική αλήθεια που δεν
ενστερνίστηκα
Βάφω τη σκέψη μου με το σταχτί
δικό σου χρώμα
Το παγερό
Το πολλάκις ερμηνευμένο
Το συμβιβασμένο
Ίσως δειλός
Ίσως ερμητικά αμπαρωμένος
Αυτή η μποτίλια μες στην άμμο
είναι
η προδιαγεγραμμένη κατάληξη
και η μισητή θύμηση μαζί.
Το τίποτα είναι ο φελλός
των ονείρων μου.
Μα μέσα από τις σκιές του
ξεχωρίζουν πάντα τα χαμόγελα.


06-02-09



Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009

Νικοτίνη

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009



Εκείνη τη μορφή

θυμάμαι,

κάθε φορά που περνώ από το σπίτι

σ' απόχρωση μελάνι

Σαν να ξεχάστηκε για χρόνια στο μπαλκόνι...

     εκεί

που αγνάντεψε το πρώτο του λιμάνι

 το πρώτο του το χιόνι

την πρώτη του αγάπη

το πρώτο του σημάδι

 ~ ~ ~ ~

Κοιτώ το πρόσωπό μου

   σε μια σταγόνα φως

μια δαχτυλιά από γέλιο

που αφήνει αυτή η μνήμη.

Το στήριγμα του  χρόνου

όσο και αν βαραίνει

Στάζει στιγμές κι ονειροχάδια

          αιώνια νικοτίνη.

02-06-05



Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

Ανατολή

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009




Η κάθε σκοτεινή στιγμή

Η κάθε αστεία προσευχή

Η κάθε στάλα μιας βροχής

Το κάθε τέλος μιας αρχής

σπάνε μονάχα τα δεσμά


Όλοι οι δρόμοι του κενού

Όλα τα ναι του γυρισμού

Ο κάθε άριστος σκοπός

Η πάσης φύσεως διαφυγή

Η πνιγερή μας μοναξιά

προσμένουν μόνο δυο φιλιά.


24-03-03