Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009

Α Σ Τ Α Χ Τ Η

Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009
Και τώρα ψάχνω την αντίδραση
την βουκολική αλήθεια που δεν
ενστερνίστηκα
Βάφω τη σκέψη μου με το σταχτί
δικό σου χρώμα
Το παγερό
Το πολλάκις ερμηνευμένο
Το συμβιβασμένο
Ίσως δειλός
Ίσως ερμητικά αμπαρωμένος
Αυτή η μποτίλια μες στην άμμο
είναι
η προδιαγεγραμμένη κατάληξη
και η μισητή θύμηση μαζί.
Το τίποτα είναι ο φελλός
των ονείρων μου.
Μα μέσα από τις σκιές του
ξεχωρίζουν πάντα τα χαμόγελα.


06-02-09



7 σχόλια:

Φαιδρα Φις είπε...

ξεκινώ απ'τον τίτλο
ευφάνταστα όμορφος
παρά το τεφρό του υπόβαθρο...

και μετά...
Το "τίποτα" είναι ο φελλός
των ονείρων μου.

θα σου πρότεινα να βγάλεις τα εισαγωγικά από το τίποτα
η ποίηση δεν είναι για περιορισμούς
και εγκλεισμούς

σε φιλώ

Siopila Aponera είπε...

Δεχτή η πρόταση .Ευχαριστώ για
το σχόλιο .

ΕΥΗ ΚΑΦ. είπε...

μοναδικά ωραίο

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΑΠΛΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ.

ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε...

Στίχος σφιχτός και ελλειπτικός. Εικόνες και σκέψεις αρμονικά δεμένες. Μπράβο!

Τις καλησπέρες μου.

Nefelovatis είπε...

Τα όνειρα, είναι τα πάντα.. Όσο κι αν με τίποτα μπορεί να μοιάζουν.. Κι ας είναι στην άμμο θαμμένα.. Μια και από την άμμο το γυαλί φτιάχνεται.. Κι από κείνο τα τηλεσκόπια.. Και μ’ αυτά τα αστέρια αγναντεύουμε.. Κι όχι μόνο γι’ αυτό… Μα είναι μια αρχή, που συνειρμικά φανερώθηκε..

Καλό ξημέρωμα..

Siopila Aponera είπε...

Ωραίος συνειρμός Nefelovati !