Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Ασυνάρτητο ( Χ ε ι μ ώ ν α ς )

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009



Στα κρύα χιόνια του σβέρκου μου αν πέσεις

μην ενοχλείσαι

Πόσο κρατεί η πιο όμορφή σου σκέψη ;

ποτέ δε συγκρατείς το τέλος

τι κι αν επτώχευσε το μέρος . . .

έδινες πάντα , η έπαιρνες ;

Εκεί που 'χεις μπλέξει, ότι δε σε σκοτώνει

σ' αποκοιμίζει μες στο χειμώνα.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Έγραψα σήμερα πάνω σ' όλους τους τοίχους

διώχνω τα ξόρκια

Θες να σου πω κι άλλα ;

Ονόματα με γράμματα μεγάλα,

σπασμένα βέλη - χλωμά σημάδια

Μετά γλιστρώ σε αδειανά κρεβάτια

Δείχνω αστείος ;

Μα που να τρέχω μες στο χειμώνα . . .

22-11-06

1 σχόλιο:

Nefelovatis είπε...

Μια τέτοια εικόνα είχα σαν ανέβαινα ένα χρόνο, σε εκείνο το χωριό που έκανα αγροτικό το 2001..

Κι ακόμα τρέχω μες το χειμώνα, ότι καιρό κι αν κάνει..

Την καλησπέρα μου…